Soğuk zincir deposu

Öncesi

Gıda dağıtımının üç soğuk odası vardı ve stok koli sayımıyla yürürdü. Son kullanma tarihi kolinin üstündeydi, sistemde değil. Bir kez iki haftası kalan yoğurt sevkiyatı daha taze yükün arkasında kaldı ve öne çekildiğinde satılamazdı. Zararı depocu gördü, satınalma sonraki hafta.

Sıcaklık da vardiya defterine yazılırdı. İki numaralı oda gece aralıktan çıkarsa sabah biri defteri çevirir ya da çevirmezdi. Mağaza şikâyetinde şirket o partinin hangi sıcaklığı gördüğünü gösteremezdi. Çıkış da eli uzanan koliydi, illa önce gelmiş olan değil.

Kurulan sistem

Stok kartı her parti için giriş tarihini, son kullanmayı ve soğuk odayı tutar. Çıkış önerisi, son kullanmaya daha yakın olan partidir. Depocu aksini yazabilir ama gerekçe ister. Her odanın sıcaklığı o gün içindeki yüklere işlenir.

Rapor, yedi gün içinde dolacak partileri öne çıkarır ki satış, çöpe gitmeden fiyatı değiştirsin. Mağaza şikâyeti partiye bağlıdır ve o günün kayıtlı sıcaklığı yanındadır.

Bir iş günü

Sabah yoğurt yükü iki numaralı odaya girer. Depocu parti, son kullanma ve sıcaklığı karta yazar. Öğlen mağaza siparişi aynı maldan gelir. Sistem sekiz günü kalan partiyi önerir, üç haftası kalanı değil. Çıkış o partiden düşer.

Gece sıcaklık aralıktan çıkar ve aynı odadaki yüklere işaret düşer. Sabah müdür işareti görür, yük mağazaya gitmeden. Hafta sonunda rapor hangi malın daha çabuk satılması gerektiğini söyler. O ayın yoğurt firesi tahminden çıktı, rakamı oldu.

Sonuç

İlk giren ilk çıkar alışkanlık oldu, çünkü sistem son kullanmaya yakın partiyi kendisi öne alır. Arkada unutulan yükün zararı tekrarlanmadı.

Mağaza bir partiden şikâyet edince şirket o gecenin sıcaklığını gösterdi. Tartışma hatırlamıyoruzdan başlamadı. Üç soğuk oda hâlâ ayrıdır, ama tarih ve sıcaklık kolinin üstünde yalnız değil, stok kartındadır.